Η Παναγία και το προπατορικό αμάρτημα. Πως το βλέπουν οι Ρώσοι και οι Έλληνες θεολόγοι;

Είναι οι Ρώσοι ορθόδοξοι;

«Αν δεν ήταν η Παρθένος Μαρία δεν θα υπήρχε η σωτηρία. Όμως και η ίδια η Μήτηρ του Θεού έλαβε πολλά από τον Υίο Της[1]. Όπως μαρτυρεί η Εκκλησιαστική Παράδοση πριν την γέννηση Της η Παρθένος Μαρία προκαθαρίστηκε με το Πνεύμα έτσι ώστε οι συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος δεν εξαπλώθηκαν σ΄ Αυτήν»[2]  γράφει ο νυν πατριάρχης της Ρωσίας.

Ας δούμε τώρα τι γράφουν περί αυτού οι Έλληνες και οι ελληνομαθείς θεολόγοι

Ο Σέρβος ιεράρχης Аθανάσιος Γέφτιτς:  « Διαφορετικά σ’ αυτό από τη Δυτική Μαριολογία, η Ορθοδοξία παραδέχεται ότι η Μαρία μοιράστηκε μαζί με την ανθρωπότητα το προπατορικό αμάρτημα και ότι πέρασε από το φυσικό θάνατο. Το θαυμαστό γι’ Αυτήν δεν είναι (αυτό, που πιστεύουν οι Ρωμαιοκαθολικοί) το ότι, μη έχοντας προπατορικό αμάρτημα, δεν ήταν ανάγκη να πεθάνει.»[3]

Ο γέρων Εφρέμ

«Η Παρθένος γεννημένη από ανθρώπους -τον Ιωακείμ και την Άννα- ήταν κληρονόμος και φορέας του προπατορικού αμαρτήματος, στις συνέπειες του, την θνητότητα, τα αδιάβλητα πάθη· παίρνοντας από τον Θεό τόση βοήθεια, όση έδωσε ο Θεός και σε όλους τους άλλους ανθρώπους έζησε αναμάρτητα, προ του τόκου.»[4]

Ο πατηρ Θεόδωρος Ζήσης «Ήταν λοιπόν καρπός προσευχής η γέννηση της Παναγίας μας. Κατά τα άλλα όμως η Παναγία ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος σαν όλους εμάς. Και κάνω αυτή την επισήμανση ότι η Παναγία προήλθε από συζυγία φυσιολογική δύο ανθρώπων, του Ιωακείμ και της Άννας, από μία εμπαθή θα έλεγα γέννηση, αφού στην συνάντηση ανδρός και γυναικός, όσο άγιοι και αν είναι οι άνθρωποι, υπάρχει η επιθυμία, υπάρχει η ηδονή, και υπάρχει πάθος^· «Ιδού γαρ εν ανομίαις συνελήφθην, και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου» λέγει ο ψαλμός. Η Παναγία λοιπόν γεννήθηκε από αυτήν την συνηθισμένη ανθρώπινη συνάντηση, από την συνηθισμένη συζυγία του Ιωακείμ και της Άννας, δεν είχε τίποτε διαφορετικό από όλους τους άλλους ανθρώπους. Το τονίζουμε αυτό, διότι τον περασμένο αιώνα ο πάπας διετύπωσε ένα δόγμα αντιπαραδοσιακό, εναντίον αυτών που διδάσκει η Αγία Γραφή και η Παράδοση της Εκκλησίας μας, το δόγμα της «ασπίλου συλλήψεως της Θεοτόκου. Το δόγμα αυτό, το οποίο διετύπωσε το 1854 ο Πάπας Πίος ο 9ος, σημαίνει ότι η Παναγία γεννήθηκε άσπιλη, αναμάρτητη, δεν είχε το προπατορικό αμάρτημα»[5]

Να τονίσούμε σ΄αυτό το σήμείο ότι ο π. Θεοδώρος την άποψη,  οτι «οι συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος δεν εξαπλώθηκαν σ΄ Αυτήν», θεωρεί ως αντιπαραδοσιακή, ενώ ο νυν πατριάρχής ισχυρίζεται ότι έτσι «μαρτυρεί η Εκκλησιαστική Παράδοση»...

Συνεχίζουμε με τα λεγόμενα του νυν πατριάρχη: «Ούτε στην εκκλησιαστική Παράδοση ούτε στο Ευαγγέλιο (η Παναγία)  παρουσιάζεται ως άνθρωπος στον  οποίον απευθύνεται το σωτήριο έργο του Υιού Της,  διότι είναι ήδη προκαθαρισμένη με το Πνεύμα από την επίδραση του  προπατορικού αμαρτήματος. Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς διότι ο αναμάρτητος Θεός δεν μπορούσε να ενωθεί με την μαυρισμένη από την αμαρτία ανθρωπινή φύση. Ήταν σε όλα όμοιος ημιν εκτός της αμαρτίας. Όταν λέμε για την αποκατάσταση εν Χριστω της πρωτόπλαστης  φύσεως του ανθρώπου εννοούμε ότι ο Σωτήρ ανέλαβε από την μητέρα Του μη μαυρισμένη (αλλοιωμένη) από την αμαρτία ανθρώπινη φύση, δεν επανέλαβε την αμαρτία του Αδάμ, αλλά υπέταξε την ανθρωπινή Του θέληση στην Θεία, εν Εαυτώ πραγματοποίησε την αρχική ιδέα του Θεού περί ανθρώπου, ομιοωθείς τω Θεω και  γινόμενος δεύτερος Αδάμ». .[6]

Λοίπον «Ούτε στην εκκλησιαστική Παράδοση ούτε στο Ευαγγέλιο (η Παναγία)  παρουσιάζεται ως άνθρωπος στον  οποίον απευθύνεται το σωτήριο έργο του Υιού Της»;

  Προφανώς ο Κύριλλος της Ρωσίας έχει την δική του Παράδοση και τον δικό του Ευαγγέλιο διότι οι κοινή παράδοση και το κανονικό Ευαγγέλιο [κατά Λουκάν 1, 39-49, 56]. λέγει το αντίθετο... Η ρωμαιοκαθολική κατήχηση είναι η παράδοσή του; Η οποία λέγει: «Η εκκλησία κατά την διάρκεια των αιώνων συνειδητοποίησε  ότι η Μαρία έλαβε την απολύτρωσή της από την στιγμή της συλλήψεως»[7]... «Εις ένα Στιχηρόν προεόρτιον των Χριστουγέννων ψάλλει η Εκκλησία μας: «...ότι ώφθη Κύριος εκ Παρθένου Μητρός, ον περ και κύψασα δουλικώς η Μήτηρ προσεκύνησε, και προσεφθέγξατο τω εν αγκάλαις αυτής• Πώς ενεσπάρης μοι ή πώς μοι ενεφύης, ο Λυτρωτής μου και Θεός;»[8] Κατά τον Κύριλλο, όπως ολοφάνερα φαίνεται εκ του κειμένου, ο Χρίστος δεν μπορούσε να αμαρτήσει επειδή δεν ανέλαβε την φύση του πεσόντоς Αδάμ με την οποία κατά την γνώμη του δεν θα μπορούσε να ενωθεί καν. Όμως οι οικομενική σύνοδοι  κηρύττουν το αντίθετο: «ὁ καθαρὸς καὶ ἀκήρατος τὸν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως καταδέχεται ῥύπον»[9] ...

    Και πατέρες: « ὅτι τὸν τῇ ἁμαρτίᾳ τοῦ προπάτορος αὐτῶν Ἀδὰμ ὑπεύθυνον τυγχάνοντα ἄνθρωπον, τοῦτον ἥνωσεν ἑαυτῷ ὁ θεὸς λόγος ἐκ τῆς παρθένου Μαρίας,... τεθνήξεται γὰρ ὁ θάνατος ἐν θανάτῳ τῷ ἐμῷ, καὶ συναναστήσεταί μοι, φησὶν, ἡ πεσοῦσα τοῦ ἀνθρώπου φύσις... ἐστὶ τῷ Πατρὶ ἀνακομίζοντι τὴν ἀνθρώπου φύσιν εἰς τὴν ζωὴν, τὴν εἰς φθορὰν πεσοῦσαν διὰ τῆς παρακοῆς,[10]

Ας δούμε την γνώμη του γέροντος Εφρεμ:

«Ο Χριστός δεν αμάρτησε, γιατί ως θεία Υπόσταση δεν μπορούσε να αμαρτήσει. Είχε την απόλυτη και κατά φύση αναμαρτησία. Το «ουδείς αναμάρτητος, ει μη ο Θεός» αναφέρεται σε αυτήν την κατά φύση αναμαρτησία της Αγίας Τριάδος, και φυσικά του Χριστού ως δευτέρου προσώπου Της. Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε, αν και μπορούσε να αμαρτήσει. Δεν ήταν αναμάρτητη κατά φύση αλλά κατά θέληση.»[11]

Δεν θα βγάλουμε συμπεράσματα τώρα, αλλά θέλουμε να επισημαίνουμε ότι όλοι οι σύγχρονοι επίσημοι  Ρώσοι θεολόγοι συμμερίζονται  τις απόψεις του προϊστάμενου τους… Οι Ρώσοι αρνούνται κατηγορηματικά ότι η ανθρώπινη φύση που ανέλαβε Θεός Λόγος ήταν η φύση του πέσοντος Αδάμ.

---

[1] Έτσι με μεγάλο γράμμα πάντα γράφει ο συγραφεύς. Είναι το μόνο βιβλίο που είναι σιγούρα  γραμμένο από τον ίδιο  και αντανακλά  τις θεολογικές του πεποιθήσεις...

[2] Митрополит Смоленский и Калининградский Кирилл (Гундяев), «Слово пастыря. Бог и человек. История спасения», глава «О Матери Божьей», Издательский Совет Русской Православной Церкви, 2004 г. Μητροπολίτης του Σμολένσκ και Καλινινγράντ Κύριλλος(Γουνδιάεφ)( ο νυν πατριάρχης)  Λόγος του Ποιμένος. Ο Θεός και ο άνθρωπος.  Η Ιστορία της Σωτηρίας. Κεφ. Περί Μητρός του Θεού. Μόσχα-2004. Если бы не было Девы Марии, то не было бы и Спасения. Но и Сама Божия Матерь очень многое получила от Своего Сына. Как свидетельствует церковное предание, еще до Своего рождества Дева Мария была предочищена Духом, так что последствия первородного греха на Неё не распространились.»

[3] Аθανάσιος Γέφτιτς, «Εισαγωγή» εις Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού, Η Θεοτόκος – τέσσερις θεομητορικές ομιλίες, εκδ. Αποστολικής Διακονίας, Αθήνα 1995(3). https://www.pemptousia.gr/2014/12/i-orthodoxi-didaskalia-gia-ti-sillipsi-tis-ag-annas/

[4] https://www.pemptousia.gr/2011/05/i-anamartisia-tis-panagias/

[5] http://www.impantokratoros.gr/C60D3D63.el.aspx

[6] Ни в церковном Предании, ни в евангельских повествованиях Она не выступает в качестве Той, на Которую направлена спасительная миссия Ее Сына, ибо Она уже предочищена Духом Святым от влияния первородного греха. А иначе и быть не могло, ибо безгрешный Бог не мог соединиться с помраченной грехом человеческой природой. Он был во всём подобен нам — кроме греха. И когда говорится о воссоздании во Христе первозданной природы человека, то имеется в виду то, что Спаситель, получив от Своей Матери непомраченную грехом человеческую природу, не повторил грех Адама, но подчинив Свою человеческую волю воле Божественной, в Самом Себе осуществил первоначальный замысел Творца о человеке, уподобившись Богу, став “вторым Адамом”»Ο.π.

Οι πάτερες όμως διδάσκουν περί αναμαρτησίας της φύσεως «Μόνη δὲ ἡ ἁμαρτία παρά φύσιν ἐστὶν ἑκούσιον καὶ αὐθαίρετον τῆς ψυχῆς πάθος κάκιστον καὶ φθορά». «Ὅλον γὰρ τὸν ἄνθρωπον καὶ πάντα τὰ τοῦ ἀνθρώπου ἀνέλαβε πλὴν τῆς ἁμαρτίας· αὕτη γὰρ οὐ φυσική ἐστιν οὐδὲ ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ ἡμῖν ἐνσπαρεῖσα,» Δαμασκινός κεφ.69. Οι πατέρες διδάσκουν ότι ο Λόγος ανέλαβε την φύση του πεσόντος Αδάμ Βλ.  PG 151 193B ; ΙNA YΠΟ ΑΥΤΟΥ ΠΛΑΣΘΕΊΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΚΛΑΠΕΙΣΑΝ ΑΝΑΛΑΒΗΤΑΙ ΦΥΣΙΝ

[7] http://catholic.tomsk.ru/catechism/0122.htm#s3p1a2

[8] http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/jevtic_theotokos.html

[9] Concilia Oecumenica (ACO) : Concilium universale Ephesenum anno 431 : Tomëvolumëpart 1,1,2, page 44, line 24

[10]Joannes Damascenus Scr. Eccl. et Theol. : De haeresibus : Section 82, line 9 

 Cyrillus Theol. : Commentarii in Joannem : Volume 1, page 518, line 20 

 Cyrillus Theol. : Commentarii in Joannem : Volume 2, page 286, line 13Βλ.κ

αι στο  Ὀκτώηχο  Νικητὴς τροπαιοῦχος, κατὰ θανάτου, ὁ θάνατος δεδοικὼς ἀνεδείχθη· παθητὴν σάρκα γάρ, ἐμψυχωμένην λαβών, οὗτος ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ συμπλακεὶς τῷ τυράννῳ, πάντας συνανέστησεν, ὅτι δεδόξασται. ᾨδὴ θ', Κανὼν Ἀναστάσιμος. - Ὀκτώηχος Ἦχος πλ. α΄Σὺ Κύριε πρὸς γῆν, συμπαθῶς κατελήλυθας, σὺ ὕψωσας τὴν πεσοῦσαν, τῶν ἀνθρώπων οὐσίαν, ἐν ξύλῳ ἀναρτώμενος. Τὸν πεσόντα ἄνθρωπον, ἀνεδέξω Δέσποτα Χριστέ, ἐκ μήτρας παρθενικῆς, ὅλος συναφθείς, μόνος ἁμαρτίας δέ, μὴ μετασχών, ὅλον ἐκ φθορᾶς, σὺ ἠλευθέρωσας, τοῖς ἀχράντοις σου παθήμασι.

[11] Ο.π.

Περί ενός συγγραφέα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εγκυκλοπαίδειας με λύπη

 Μετάφραση από
http://in-doctus.livejournal.com/710.html   (υπογραμμίσεις είναι δικές μου)

Λυπάμαι που ξεκινάω το περιοδικό(μπλογ) μου με ένα τέτοιο άρθρο. Θα έπρεπε να βρω μια πιο ευχάριστη αφορμή.

Δίνω παραπομπή στην διαμαχή  μου με τον ereignis, ο οποίος είναι συγγραφεύς πολλών άρθρων στην Ορθόδοξη εγκυκλοπαίδεια(Ρωσική)

  http://ereignis.livejournal.com/35459.html?thread=338563#t338563

Μεταξύ άλλων λέγει τέτοια:

"Ένας συγκεκριμένος άνθρωπος-είναι υπόστασις της φύσεως άνθρωπος

Ένα συγκεκριμένο σώμα –είναι υπόστασις της φύσεως σώμα (σωματικής φύσεως)

Μια συγκεκριμένη ψυχή-είναι υπόστασις φύσεως "ψυχή"
 

Γ΄αυτο πρέπει να λέμε σωστά το εξής 1) δυο φύσεις αποτελούν μια συνθέτη φύση(επίπεδο κοινού) 2) δυο υποστάσεις αποτελούν μια σύνθετη υπόσταση

 

Το να λέμε «δυο φύσεις εν υποστάσει» δεν είναι σωστό. Αν υπάρχει υπόστασις, υπάρχει και η φύσις που αντιστοιχεί σ΄αυτην, είτε απλή είτε σύνθετη"

Η απάντησή μου(δηλ. του κ-ου in-doctus)

Μάλιστα. Ο Κύριος κατά την γνώμη σας ‘έχει μια φύση ή δυο υποστάσεις.

Όπως εξακριβώθηκε όντως πιστεύει ότι ο Κύριος έχει την ανθρωπινή υπόσταση που διακρίνεται από την υπόσταση του Λόγου

"Η υπόσταση του ήταν ενωμένη με την υπόσταση του Λόγου σε μια υποστατική ένωση και είχε ύπαρξη στην υπόσταση του Λόγου"

Πράγμα που αντιστέκεται στον όρο της Χαλκηδόνος  και στο Έ αναθεματισμό της Έ Οικουμενικής Συνόδου

5. Εἴ τις τὴν μίαν ὑπόστασιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ οὕτως ἐκλαμβάνει ὡς ἐπιδεχομένην πολλῶν ὑποστάσεων σημασίαν καὶ διὰ τούτου εἰσάγειν ἐπιχειρεῖ ἐπὶ τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου δύο ὑποστάσεις ἤ τοι δύο πρόσωπα,... μὴ ὁμολογεῖ τὸν τοῦ θεοῦ Λόγον σαρκὶ καθ᾿ ὑπόστασιν ἑνωθῆναι καὶ διὰ τοῦτο μίαν αὐτοῦ τὴν ὑπόστασιν ἤ τοι ἓν πρόσωπον ἀνάθεμα ἔστω·

Μπορεί αυτό που ισχυρίζεται να μη συμπίπτει απόλυτα με την διδασκαλία του Θεοδώρου και Νεστορίου, όμως δεν ομολογεί μια υπόσταση του Κυρίου

 Εννοείται πως δεν του αφαιρώ το δικαίωμά του να πιστεύει  σ΄αυτό που θεωρεί σωστό. Όμως το γεγονός ότι πολυγραφότατος συγγραφέας της Ορθόδοξης Εγκυκλοπαίδειας δεν ξέρει βασικές αρχές της ορθοδόξου δογματικής ή δεν συμφωνεί μ΄αυτες είναι αξιοθρήνητος.

Από τον rwmios_f ο ereignis είναι ο
πρώτος επιστημονικός συντάκτης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εγκυκλοπαίδειας

Αἰνίγματα τῆς ρωσικῆς δογματικῆς θεολογίας. Μέρος 2

Τι γράφουν οι Ρώσοι θεολόγοι για τα χριστολογικά θέματα;

http://www.pravenc.ru/text/155494.html

Για την  Γ΄οικ. Σύνοδο/ άρθρο του προθ. Βαλεντίν Άσμους. (μορφωμένος, ελληνομαθής καθηγτής)

В то время как александрийская христологическая формула исповедовала одно лицо, одну ипостась, одну природу, антиохийская признавала две природы, две ипостаси, два лица.

"Ενώ η αλεξανδρινή χρησμολογική φόρμουλα ομολογούσε ένα πρόσωπο, μιαν υποστάσιν, μια φύσις, η αντιοχιανη αναγνώριζε δυο φύσεις, δυο υποστάσεις, δυο πρόσωπα"

Περί ποιας αλεξανδρινής χρησμολογικής φόρμουλας μιλά; Λάθος. Δεν υπήρχε τέτοια ορθόδοξη "φορμούλα" ...Μια φύση του Χρίστου μόνο αιρετικοί ομολογούσαν...

http://www.pravenc.ru/text/155236.html

Το άρθρο Ενσάρκωση (του Γοβορουν νυν αρχιμ. Κύριλλος(μορφωμένος, ελληνομαθής) σπούδαζε στην Ελλάδα στην Πάτρα) και του Φοκίν που είναι καθηγητης θεολογίας(κοσμητορ)  στην Ακαδημία του Κυρίλλου και Μεθόδιου είναι πατριαρχικό ίδρυμα καλά χρηματοδοτούμενο. 

Единство Христа, хотя и неудачно, пытался отстаивать уже Аполлинарий Лаодикийский. Свт. Кирилл был вынужден воспользоваться его формулировками, очищая их от заблуждений и давая им новую интерпретацию. Важнейшая из этих формулировок - «единая воплощенная природа Бога Слова» (μία φύσις Θεοῦ Λόγου σεσαρκωμένη). Свт. Кирилл часто использовал также ее сокращенный вариант - «единая природа Христа». При этом он избегал говорить о двух природах во Христе, даже когда его активно к этому побуждали.

"Η ενότητα του Χριστού υποστήριζε αν και όχι επιτυχημένα ήδη ο Απολλινάριος. Ο Αγ. Κύριλλος ήταν αναγκασμένος να χρησιμοποιεί τις διατυπώσεις του, καθαρίζοντάς τες από τα λάθη και δίνοντας σ΄αυτές μια καινούργια ερμηνεία των. Η πιο συμαντική απο’ αυτά είναι μία φύσις Θεοῦ Λόγου σεσαρκωμένη. Ο Αγ. Κύριλλος συχνά χρησιμοποιούσε την πιο σύντομη μορφή της –«ενιαια(μια) φύσις του Χρίστου», και απέφευγε να μιλά για δυο φύσεις εν Χριστώ και στις περιπτώσεις όταν τον παρότρυναν να το πει."

http://rwmio.blogspot.gr/2015/08/blog-post.html

Πρόκειται για τον καθηγητή δογματικής πρωθιερέας Ολέγ Davidenkov και το άρθρο του http://pstgu.ru/download/1236167622.davydenkov.pdf όπου διαβάζουμε. Δέν ξέρει ελλήνικά αυτός αν και προσποιείται/

  "Σύμφωνα με τον Μεγεινδόρφ στην θεολογική σκέψη του Αγίου Κύριλλου ο Χριστός αντιλαμβάνεται όχι μόνο ως ιστορικό άτομο αλλά και ως μαζική προσωπικότητα"

Πως τεκμηριώνει την άποψη αυτή; Ας δούμε τα λόγια του ιδίου του καθηγητή δογματικής

 "Εφόσον δεν έχουμε στον Χριστό ένα ξεχωριστό ανθρώπινο πρόσωπο έχουμε εν αυτώ ένα κοινόν πρόσωπον τής ανθρωπότητας"

και μας παραπέμπει στο
PG 73. 161 c.) 
εκεί όμως διαβάζουμε

ЕΝ ΧΡΙΣΤΩ, ΚΑI ΤΟ ΚOIΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΑΝΑΒΙΟΙ ΠΡΟΣΩΠΟΝ

Δηλ. Στο πρόσωπο του Χριστού το κοινό της ανθρωπότητας(=ανθρωπινή φύση) αναγεννιέται ...


Όλα τα σφάλματα του συγγραφέα ξεκινούν όμως από την αντίληψη περί της υποστάσεως την οποία  εκλαμβάνει ως μερική (ατομική) φύση παρερμηνεύοντας την "εν άτομω θεωρούμενη φύσις" του όσιου Ιωάννη του Δαμασκηνού...


Εν τω μεταξύ ο εν λόγω κ-ς θεωρείται ο πιο σπουδαίος στην Ρωσία ειδικός στα ζητήματα των αντιχαλκιδινιων και της θεολογίας τους...

Από αντίδρασή εμφανίζεται μια άλλη ακρότητα... Πρόκειται για τον ιερομ. Θεόδωρο Ιουλαέφ (θεολογική Ακαδημία της Μόσχας στην Λάβρα). Ειδικεύεται στον Αγ. Κύριλλο και έχει επιμέλεια του άρθρου που ετοιμάζεται για την http://www.pravenc.ru μου έστειλε το άρθρο αυτό να πω τις παρατηρήσεις μου.

"Христос у К. во всем Своем бытии и во всех Своих действиях является как человеческий индивидуум (рождается, голодает, молится со слезами, терпит смертные муки)."

Γράφει ο Ιουλαέφ

"Ο Χρίστος κατά τον Κύριλλο σε όλην του την ύπαρξη και σε όλες  του εμφανίζεται  ως ανθρώπινο άτομο (individum)(γεννιέται, πεινά, προσεύχεται,υπομείνει  θανάσιμα πάθη)"

+++а не "человечком вообще".+=+

+++Καί όχι ως καθόλου ανθρώπος+++

Ορθώς μέν αλλά... αφού μετά 

«Следов., по человечеству Христос хотя и принадлежит к «нашей» () природе, является не общей природой, но индивидуальным существом, к-рое обретает бытие в Ипостаси Cлова»

Συνεπώς κατά την ανθρωπότητα αν και ανηκει στην «δική» μας φύση, είναι όχι κοινή φύση, αλλά  ατομικό ον, (individual sushestvo) που λάμβανει υπάρξη στην Υποστασή του Λόγου

είναι δικά του τα λόγια αυτά και μάλιστα επιμένει στην ορθοτητα των, παρ’ όλες μου εξηγησεις οτι "εν άτομω θεωρούμενη φύσις" δεν σημαίνει ουτε ατομικό ον, (individual sushestvo) ουτε μερική φύσις ουσία

να τονήσω ότι существо  έτσι μέχρι τα μέσα του 19 αι μετάφραζοταν η ουσία τώρα μεταφράζουν ως cущность…

Εγώ του είπα πολλά σχετκά με το λάθος του και ανέφερα και  το

 ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΧΑΛΚΙΔΟΝΙΟΙ ΟΡΘΟΦΟΞΟΙ;
Κείμενα της Ιεράς κοινότητος του Αγίου Όρους και άλλων αγιορείτων Πατέρων περί του διαλόγου Ορθοδόξων και Αντιχαλκηδινιων(Μονοφυσιτών)
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1995 стр. 103

Συμπέρασμα: Σε όλα τα θεολογικά  ρωσικά ιδρύματα διδάσκεται μη ορθόδοξη χριστολογία σε διάφορες μορφές.

Εσπερινός στην Ρωσική ιερατική Σχολή στο Παρίση.(2016) Λατίνος "επίσκοπος" μέσα στο ιερό "ευλογεί" τον αναγνώστη

 

 

http://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/8831-l%E1%BD%B7go-prin-tin-ag%E1%BD%B7a-kai-meg%E1%BD%B1li-s%E1%BD%BBnodo

Aleksandros Romiopoylos • 3 λεπτά πριν Hold on, this is waiting to be approved by Romfea.gr.

Δεν θα έπρεπε να ρωτήσουν τι δουλεία κανεί ένας λατίνος "επίσκοπος" στο ιερο βήμα του ορθόδοξου ρωσικού ναού στο Παριση; και μάλιστα "ευλογούσε" τον ανάγνώστη απο κει... πριν από λιγές μέρες έγινε αυτό...
Απόδειξη του γεγόνοτος-φωτογραφία
http://rwmio.blogspot.gr/2016/...

ο Κύριλλος της Ρωσίας αναγνώριζει την ορθοδοξία μιας μονοφυσίτικης "εκκλησίας"

http://www.patriarchia.ru/db/text/460569.html
Η επίσημη ιστοσελίδα της Ρωσικής Ορθόδοξης  Έκκλησίας

"на встрече с главой Армянской Апостольской Церкви США митрополит Смоленский и Калининградский Кирилл заявил: «Армянская Церковь всегда оставалась верной Православию. Она воспринимается Русской Церковью как Православная Сестра-Церковь, ибо разделяет общую веру и догматы отцов Церкви». ",

"Στην συνάντηση  με την κεφάλη της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας (ΥΠΑ) ο μητροπολίτης της Σμολένσκ και Καλινίνγραντ Κύριλλος δήλωσε " Η Αρμενική Εκκλησία πάντοτε παρέμεινε πιστή στην Ορθοδοξία. Η Ρωσική Εκκλησία  την αντιλαμβάνεται ως Ορθόδοξη Αδελφή-Εκκλησία  διότι συμμεριζόμαστε την κοινή πίστη και τα δόγματα των πατέρων της Εκκλησίας"